Ažurirano: новембар 2026 · rangirano prema našem koeficijentu popularnosti (pretrage, posete i porudžbine za svako delo) · 117 dela Вилем Де Кунинг u našem katalogu
Ukratko
Žena I (1952) je slika autora Вилем Де Кунинг koja privlači najviše pogleda. Nakon toga, pogled se seli na Excavation (1950) i Ulaz u Rečni (1960). Među 117 dela umetnika Вилем Де Кунинг u našem katalogu, ovih 100 su najpoznatija, od kojih je svako jedinstveni original predstavljen sa godinom nastanka, muzejom i razlogom zbog kojeg je i danas neprocenjivo.
Naslikano između 1950. i 1952. godine, ovo kultno delo predstavlja ključno dostignuće u okviru čuvene serije „Žena” koju je stvorio Willem de Kooning. Više od običnog portreta, ovo je visceralno istraživanje ženskog oblika – a time i sirov prikaz posleratnih društvenih anksioznosti, fragmentiranog identiteta i primordijalnih emocija.
Willem de Kooning's 1950 masterpiece, *Excavation*, is not merely a painting; it’s an excavation—a visceral unearthing of form and feeling. Housed at the Art Institute of Chicago, this monumental work stands as a pivotal moment in the evolution of Abstract Expressionism, marking a decisive break from traditional representation and plunging into the depths of the artist's internal world. More than just an abstract composition, *Excavation* feels like witnessing a primal…
Za one koji žele da dožive moć i dinamiku Viljema De Kooninga’s “Door to the River” prvo rukom, visokokvalitetne reprodukcije dostupne su putem AllPaintingsStore.com i AllPaintingsStore.com. Dalje istraživanje De Kooninga’s oeuvre, uključujući njegovu seminalnu rad “Interchange,” može se pronaći na Wikipediji: Wikipedia.
In this 1945 work, titled Still Life, Willem de Kooning moves away from traditional representation to explore the core tenets of abstract expressionism. The painting emerged during the turbulent aftermath of World War II, a period that heavily influenced the artist's approach to form and emotion. It captures a moment of profound experimentation, where the boundaries between the subject and the space around it begin to dissolve.
In the center of the canvas, three women gather to sing, their voices seemingly caught in a shared, wordless note. This 1966 work by Willem de Kooning captures a moment of harmonious vocalizing, where the figures emerge from a thicket of pigment. The scene feels alive with the energy of a performance, as if the air itself vibrates with the sound of their song. One woman leans toward the left,…
„Asheville” umetnika Willema de Kooninga nije puki prikaz lica; to je oličenje psihološkog nemira. Naslikan 1948. godine, u samom vrhuncu njegovog perioda apstraktnog ekspresionizma, ovaj portret beleži trenutak intenzivnog suočavanja sa samim sobom – vizuelnu reprezentaciju unutrašnje borbe i nerešenih anksioznosti. Delo ovo oličava stilske odlike apstraktnog ekspresionizma: spontani gest, fragmentiranu formu i namerno odbacivanje reprezentativne tačnosti. De Kooning napušta svaku iluziju realizma, dajući prednost prenošenju osećaja kroz ekspresivne poteze…
Created in 1954, Willem de Kooning's *Marilyn Monroe* is not a conventional portrait of the iconic actress. Instead, it’s a visceral and emotionally charged interpretation that reflects the artist’s engagement with popular culture and his signature Abstract Expressionist style. This painting offers a fascinating glimpse into De Kooning’s approach to figuration and his ability to convey complex emotions through abstract means.
Delo Poseta (The Visit) umetnika Вилема Де Кунинга, koje je Tate galerija stekla 1969. godine, predstavlja kamen temeljac apstraktnog ekspresionizma—pokreta koji je nepovratno izmenio pejzaž posleratne umetnosti. Ovo monumentalno ulje na platnu prevazilazi puku reprezentaciju; ono otelovljuje duboko istraživanje emocije i fizičkalnosti, hvatajući trenutak zamrznut u vremenu, a ipak ispunjen nepresušnim dinamizmom.
Three figures emerge from a thicket of paint, their mouths open in a shared, wordless note. The canvas holds a moment caught from a television broadcast, where pop singers once flickered in the glow of 1966. One woman leans toward the left, her face caught in a sudden expression, while another turns her gaze away, lost in the rhythm. A third figure stands near the edge, part of a crowded,…
In the annals of mid-century modernism, few works capture the raw, unbridled energy of the post-war era quite like Willem de Kooning’s “Zurich.” Painted in 1947, this masterpiece serves as a profound testament to the dawn of Abstract Expressionism. Rather than offering a literal window into a Swiss cityscape, the work presents a psychological landscape—a swirling, monochromatic vortex that speaks to the fractured consciousness of a world recovering from global…
Abstraction1950
12
The Acrobat1942 · Munch Museum
13
Clam Diggers1963
14
Seated Woman1940
15
The Visit1967
16
Woman and Bicycle1952
17
Gotham News1955
18
Suburb in havana1958
19
Untitled (10)1950
20
Untitled (21)
21
Seated woman 2,1940, private
22
Saturday Night1956
23
Woman V, 1952-53 (oil ^ charcoal on canvas)1953
24
Slika1948
25
Two Women in the Country1954
26
Litho 2 (Waves 2)1960
27
Composition
28
Sphinx1964
29
Seated Man1939
30
Woman with a Green and Beige Background
31
Untitled1950 · Art Institute of Chicago
32
Untitled1950
33
Untitled1949
34
Zot1949
35
Woman1950
36
Untitled III1981
37
Woman1949
38
Two Standing Women1963
39
Legend and Fact1940
40
Pink Lady1965
41
Two Standing Men1938
42
Seated figure (male classical)1939
43
Night1948
44
Standing Man1942
45
Woman, Sag Harbor1964
46
Untitled (17)1965
47
Parc rosenberg,1957, private
48
Asheville1948 · The Phillips Collection
49
Woman Verso Untitled1948
50
Special Delivery1946
51
Queen of Hearts1946
52
White Nude1967
53
Untitled1964
54
Woman with a Hat1966
55
Special Delivery1946
56
Secretary1948
57
Drvo u Napulju
58
Summer couch (detail) mid1900
59
With Love1971
60
Painting,1950, private
61
Untitled (11)1958
62
Two trees on Mary Street . . . Amen!1975
63
Brooding Woman1965
64
Woman Red Hair, Large Mouth, Large Foot1965
65
Meg1955 · Dallas Museum of Art
66
Figure and Landscape No. 21951
67
Landscape at Stanton Street1971
68
Reclining Man (John F. Kennedy)1963
69
Fire Island1946
70
Untitled1962
71
Untitled (23)1968
72
Untitled (verso: Untitled)1959
73
Woman1964
74
Excavation,1950, art institute of chicago
75
Woman i (detail),1950-52, moma ny
76
The Marshes1971
77
Untitled (woman)1971
78
Untitled (19)1967
79
Untitled -2, from Quatre Lithographies1986
80
Untitled (14)1964
81
Merritt Parkway1959
82
Two Figures1964
83
The Glazier1940
84
Detour1958 · Bavarske državne slikopisne kolekcije
85
Queen of Hearts1943
86
Untitled XIII1985 · Cleveland Museum of Art
87
Two Woman IV1952
88
Devil at the Keyboard1976
89
The Wave
90
Untitled I1981
91
Untitled XII1983
92
Whose Name Was Writ in Water1975
93
The Wave1943 · Smithsonian American Art Museum
94
Two Standing Men1938 · Metropoliten музеј у Њујорку
95
Lily Pond1959 · Toledo Museum of Art
96
Woman VIII1961 · Smithsonian American Art Museum
97
Woman1965
98
Woman in the Pool1968 · Phoenix Art Museum
99
Woman1964
100
Woman1964
Četiri teme koje se najčešće ponavljaju u ovim originalima, svaka sa svojim vrhunskim primerom.
8 muzeja u kojima se nalazi najviše slika sa ove stranice.
| Muzej | Grad | Radovi umetnika Вилем Де Кунинг | Slike iz ovog spiska |
|---|---|---|---|
 Art Institute of Chicago |
Čikago | 3 | Excavation, Untitled |
 Smithsonian American Art Museum |
Vašington, D.C. | 2 | The Wave, Woman VIII |
 Munch Museum |
Oslo | 1 | The Acrobat |
 The Phillips Collection |
Vašington, D.C. | 1 | Asheville |
 Dallas Museum of Art |
Dallas | 1 | Meg |
 Bavarske državne slikopisne kolekcije |
Minhen | 1 | Detour |
 Cleveland Museum of Art |
Klivlend | 1 | Untitled XIII |
 Metropoliten музеј у Њујорку |
Њујорк | 1 | Two Standing Men |
Izaberite deceniju da biste videli original koji je definiše.
Willem de Kooning's “Seated Man,” painted in 1939, isn’t merely a depiction of a man at rest; it’s a potent distillation of the artist’s evolving approach to capturing human emotion and experience. This oil on canvas, measuring a modest yet significant 97 x 87 cm, currently resides within the Hirshhorn Museum and Sculpture Garden in Washington D.C., offering viewers an intimate glimpse into the mind of a pivotal figure in…
In this 1945 work, titled Still Life, Willem de Kooning moves away from traditional representation to explore the core tenets of abstract expressionism. The painting emerged during the turbulent aftermath of World War II, a period that heavily influenced the artist's approach to form and emotion. It captures a moment of profound experimentation, where the boundaries between the subject and the space around it begin to dissolve.
Naslikano između 1950. i 1952. godine, ovo kultno delo predstavlja ključno dostignuće u okviru čuvene serije „Žena” koju je stvorio Willem de Kooning. Više od običnog portreta, ovo je visceralno istraživanje ženskog oblika – a time i sirov prikaz posleratnih društvenih anksioznosti, fragmentiranog identiteta i primordijalnih emocija.
Za one koji žele da dožive moć i dinamiku Viljema De Kooninga’s “Door to the River” prvo rukom, visokokvalitetne reprodukcije dostupne su putem AllPaintingsStore.com i AllPaintingsStore.com. Dalje istraživanje De Kooninga’s oeuvre, uključujući njegovu seminalnu rad “Interchange,” može se pronaći na Wikipediji: Wikipedia.
A Portrait of Turbulent Emotion: Willem de Kooning’s “With Love” Willem de Kooning's "With Love," created in 1971, isn’t merely a painting; it’s an embodiment of the artist’s signature style—Abstract Expressionism—a movement that sought to liberate art from representational constraints and prioritize raw emotion as its primary driver. Produced by Hollander Graphic Workshop and Xavier Fourcade Gallery, this striking print captures a fragment of De Kooning's monumental canvas, offering viewers…
Created in 1981 by Willem de Kooning, Untitled III stands as a monumental testament to the fervor and transformative power of Abstract Expressionism. This canvas is an embodiment of feeling, presenting a visceral outpouring of emotion captured through bold strokes and vibrant hues. The painting invites viewers to delve into the artist’s subconscious, grappling with themes of vulnerability and resilience.
Žena I (1952). Slede Excavation (1950) i Ulaz u Rečni (1960).
48 godina: Žena I datira iz 1952, a Вилем Де Кунинг je rođen/a 1904.
Žena I, Excavation, Ulaz u Rečni, Still Life, Women Singing II, Asheville, Marilyn Monroe, Poseta Tate galeriji, Women singing ii tate gallery i Zurich. Gornji rang pokazuje godinu i muzej za svako od njih.
Naš katalog sadrži 117 dela umetnika Вилем Де Кунинг, datiranih od 1938 do 1986.
Većinom u Art Institute of Chicago (Čikago), Smithsonian American Art Museum (Vašington, D.C.) i Munch Museum (Oslo). Tabela muzeja iznad sadrži njih sve.
U 1960s: 29 od 100 dela na ovoj stranici nastalo je tada, od čega je Ulaz u Rečni.
Na ovoj stranici, najstarije delo je iz Two Standing Men (1938), a najnovije iz Untitled -2, from Quatre Lithographies (1986).
Woman (16), Emotional intensity (14) i American art (11), kroz svih 100 dela na ovoj stranici.
Oil On Canvas, za 38 od 100 dela na ovoj stranici.
Апстрактни експресионизам, sudeći po originalima na ovoj stranici.
Excavation i Untitled: Art Institute of Chicago, Čikago čuva 2 dela sa ove stranice.
Roterdam, 1904. Vazduh u Holandiji nosi težinu porodice u tranziciji. Вилем Де Кунинг dolazi na svet 24. aprila, kao sin Leenderta de Kuninga i Kornelije Nobel. Njegove rane godine definiše porodična podela, razvod koji za sobom ostavlja osećaj nemirnog traženja. Ovo unutrašnje rasčišćavanje prati ga preko Atlantika. Godine 1926. on stiže u Ameriku ne kao putnik, već kao tajni putnik na britanskom teretnom brodu, pristajući u Njuport][Njus, u Virdiniji. On je outsider koji traži oslonac u potpuno novom pejzažu.
Grubost Njujorka postaje njegova stvarnost. On se kreće kroz urbani razmak putem manuelnog rada, radeći kao kućni slikar i tesar kako bi održao svoju viziju. Ovaj period preživljavanja nije skretanje sa puta; to je temelj. On upija puls grada, prelazeći iz fizičkog truda građevinskih radova u intenzivne, gestualne zahteve platna. Njegovo postojanje postaje neprestana pregovaranja između strukturiranog sveta njegovog obrazovanja i haotične energije Njujorške škole.
On ostaje centralna figura pokreta apstraktnog ekspresionizma, prisustvo koje opstaje kroz decenije stilskog razvoja. On se kreće od prikaza urbanih scena ka vizeralnijem, fragmentiranom jeziku forme. Ova trajektorija traje sve do njegove smrti 19. marta 1997. godine, u 92. godini života. Za sobom ostavlja korpus dela koji odražava całoveku borbu da artikuliše ljudsku psihu kroz boju.
Rotterdam, 1916. Prastavnica škole ostavljena je iza njega. Sa samo dvanaest godina, Вилем Де Кунинг napušta formalno školovanje kako bi zakoračio u svet komercijalne umetnosti. Počinje svoj prva zanimanje kod firme komercijalnih umetnika, usvajajući tehničku mehaniku zanata. Fokus je na preciznosti i praktičnoj primeni pigmenta. To je period disciplinovanog rada, gradilište zanatskog umeća koje ostaje prisutno čak i kada njegovo kasnije delo krene ka apstrakciji.
Večeri pripadaju Akademiji vizuelnih umetnosti i tehničkih nauka (Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen). Od tinejdžerskih godina pa sve do 1924. godine, on pohađa ove časove u Roterdamu, balansirajući između zahteva posla i proučavanja formalne umetnosti. On oštri svoju sposobnost posmatranja, mapiranja forme i razumevanja strukture vizuelnog sveta. Kada napusti akademiju, on više nije samo šegrt. On je portretista koji sa sve većom tehničkom kontrolom beleži likove svojih subjekata. Ovaj period intenzivnog obezbeđivanja znanja pruža neophodne alate za radikalne promene koje će ga čekati preko Atlantika.
Prekoračenje Atlantika predstavlja kocku sa senkama. Godine 1926. Вилем Де Кунинг stiže u Sjedinjene Amerike ne kao putnik, već kao tajni putnik na britanskom teretnom brodu Shelley. Brod pristaje u Newport News, u Virginiji, 15. avgusta 1926. godine. Od tog trenutka, kretatljaj se usmerava ka sirovom, neukrotivom duhu Njujorka. Grad mu nudi pejzaž rada i opstanka. On se kreće kroz urbano okruženje radeći kao kućni moler, tesar i komercijalni umetnik. Ovi manuelni poslovi drže ga vezanog za fizičku stvarnost grada dok on neumorno proganja svoju umetničku viziju.
Do 1934. godine, borba za priznanje poprima organizovaniji oblik. On se pridružuje Umetničkom sindikatu, što ga stavlja u samu srž kolektivne energije njujorške umetničke scene. Rad je zahtevan. On balansira između preciznosti komercijalne grafike i teškog, fizičkog truda svojih raznih zanimanja. Ovaj period definiše neumoljiva, svakodnevna borba u gradu koji će mu na kraju postati dom. On je outsider koji deluje iz samog unutrašnjosti mehanizma njujorškog života.
Rane tridesete godine zatiču ga kako se bori sa napetostima između reprezentacije i novonastale apstraktne impulse. Oko 1938. godine, on stvara Two Standing Men, delo koje hvata esenciju figure pre nego što potpuno razbijanje forme preuzme glavnu ulogu. Ovaj period eksperimentisanja vodi ka radikalnom preokretu početkom pedesetih godina prošlog veka. Između 1950. i 1953. godine, on stvara čuvenu seriju Žena, niz slika koji gledaoca suočava sa fragmentiranim, visceralnim prikazima ženskog lika. Ova dela ne teže idealizaciji; umesto toga, koriste agresivne poteze četkicom kako bi istražili složenost ljudskih emocija i seksualnosti.
U okviru ovog intenzivnog perioda, izranja Woman I, nastavljena između 1950. i 1952. godine. Platno postaje arena borbe, gde je figura uhvaćena u mrežu debelog impasta i upečatljivih, oštrih boja. Ovaj fokus na ljudsku figuru vremenom ustupa mesto drugačijoj vrsti prostorne napetosti. Do 1955. godine, on dovršava Interchange. Ovo delo označava odmak od figurativnog intenziteta prethodnih godina, krećući se ka prostranom, apstraktnom urbanom pejzažu. Tranzicija je vidljiva u načinu na koji rukuje prostorom i bojom, prelazivši sa telesnog fokusa serije Žena na arhitektonske, gestualne kompozicije sredine veka.
Platno postaje arena fizičke borbe. Вилем Де Кунинг napada površinu agresivnim potezima četkice, gradeći slojeve debelog impasta koji stvaraju tešku, taktilnu topografiju. On ne nanosi boju puki proces; on je manipuliše, često koristeći tehniku „mokro na mokro“ uz pomoć ulja za salatu dodatog pigmentu. Ova metoda omogućava fluidnu, nepredvidivu interakciju između boja, gde se ivice zamagljuju, a nove teksture izbijaju iz neprestog pokreta četkice. Njegovi tragovi retko su kontrolisani ili statični. Umesto toga, oni su gestualni, ostavljajući za sobom kaligrafske crne slike koje se seku kroz kompoziciju iznenadnom, odlučnom energijom.
On odbija udobnost jedne jedinstvene kategorije. Dok se mnogi njegovi savremenici kreću ka čistoj apstrakciji, Вилем Де Кунинг održava nemirnu tenziju između prepoznatljivog i haotičnog. On često spaja apstrakciju i figuralnost, uvlačeći elemente ljudske forme u frakturisan, nelinearni prostor. Lice se može pojaviti iz zapleta poteza, samo da bi bilo razmontirano sledećim slojem boje. Ovo odbijanje da se zadrži u definitivnom obliku stvara osećaj neprestog postajanja. Delo postoji u stanju večite revizije, gde je sam čin slikanja podjednako borba za pronalaženje forme koliko i sama forma kojoj teži.
Prelazak sa reprezentacije ka apstrakciji odvija se u prisustvu drugih. U Njujorku, Вилем Де Кунинг pronalazi mentora u Arshile Gorky. Taj odnos je dubok; Gorky je master koji ga gura ka eksperimentisanju i razgradnji tradicionalnih formi. Ova povezanost pruža most između rane faze urbanih pejzaža i vizeralne apstrakcije koja definiše njegove kasnije godine. On se kreće kroz pejzaž ideja, upijajući uticaj Stuart Davis i Johna Graham, čije prisustvo pomaže u usmeravanju njegovog umetničkog vokabulara dalje od doslovnog prikazivanja.
Vizuelni jezik koji on razvija predstavlja sudar različitih sila. On crpi inspiraciju iz strukturnih lekcija kubizma i psihološke dubine nadrealizma. Uticaj Picassa oseća se u njegovom pristupu formi, dok rad Franz Kline uvodi novu dimenziju njegovoj praksi. Od Klinea on usvaja kaligrafski pristup, koristeći kompozicije od crne i bele emajl boje i gestualne tragove koji zamenjuju nasilne poteze četkicom. Ova evolucija označava odmak od njegovih ranijih, težih metoda rada.
On postaje centralna figura unutar Njujorške škole. Ova grupa umetnika, koja uključuje figure kao što su Jackson Pollock i Lee Krasner, redefiniše kreativni epicentar umetničkog sveta. Oni odbacuju sterilni formalizam prethodnih pokreta, birajući umesto toga prostor u kojem platno postaje arena za spontanu, emocionalnu istinu. Unutar ovog kruga, delo koje stvara Вилем Де Кунинг oscilira između figurativnog i apstraktnog, nikada se potpuno ne smestivši u jedno ili drugo.
Godina 1943. označava preokret u privatnom životu Вилема Де Кунинга kada se ženi Елејн Фрид. Njihov brak predstavlja složenu mrežu međusobne umetničke podrške i ličnih borbi. Delili su studijske prostore, zajedno navigirajući kroz visokopritisnuto okruženje njujorške umetničke scene. Taj brak je karakterisao otvoren odnos i zajednička posvećenost njihovim karijerama, ali je bio i obasjan teškom prisustvom alkoholizma. Ta napetost definiše njihove zajedničke godine, period intenzivnog kreativnog stvaralaštva i privatne nestabilnosti.
Godine 1956. porodična struktura se širi rođenjem njegove ćerke, Лизе Де Кунинг. Međutim, unutrašnji praskovi u braku postaju sve dublji. Do 1957. godine, par se odvaja. Distanca između njih traje skoro dve decenije, predstavljajući dugi prekid u njihovoj zajedničkoj istoriji. Ta separacija ostaje konstanta, čak i kada su se njihovi profesionalni životi i dalje preplićali unutar istih umetničkih krugova. Pukotina se konačno zatvara 1976. godine, kada se on i Елејн ponovo ponaglasiju.
Tokom ovog vremena, centar umetničkog sveta pomera se iz tradicionalnih pariskih salona ka eksperimentalnim granicama Amerike. Вилем Де Кунинг se nalazi sam u srcu ove tranzicije. Kao centralna figura pokreta apstraktnog ekspresionizma, on pomaže u uspostavljanju Njujorka kao globalnog centra umetnosti. Njegovo prisustvo u Njujorškoj školi pomaže u redefiniciji vizuelnog jezika sredine 20. veka, udaljavajući se od sterilnog formalizma prethodnih decenija ka vizeralnijem, gestualnom pristupu platnu.
Njegov uticaj proteže se daleko izvan neposrednog posleratnog doba. Smatra se jednim od najvažnijih američkih umetnika 20. veka, statusom koji je učvrstio svojim sposobnošću da premosti jaz između apstrakcije i figuracije. Njegovo delo nastavlja da izaziva debate i inspiriše divljenje kroz svoj otpor prilagođavanju utvrđenim normama. Napetost između haosa i reda ostaje prisutna na njegovim platnima, izazivajući gledaoce da se suoče sa sirovom, neukroćenom esencijom njegovih subjekata.
