Ažurirano: октобар 2026 · rangirano prema našem koeficijentu popularnosti (pretrage, posete i porudžbine za svako delo) · 41 dela Andrea Apijani u našem katalogu
Ukratko
Od svih originala koje je Andrea Apijani ostavio, najpoznatiji je Napoleon, First King of Italy, koji se nalazi u kolekciji Musée Napoléonien, Eks-en-Provans. Odmah za njima slede Head of Laocoon (1790) i Head of Laocoon (1790). Naš katalog sadrži 41 dela umetnika Andrea Apijani; galerija je čuvala 40 dela koja svet najviše admira, od kojih je svako prikazano sa svojim datumom, muzejom i pričom.
The oil on canvas work titled Napoleon, First King of Italy was executed by the artist Andrea Appiani. This portrait depicts Napoleon Bonaparte in his capacity as the First King of Italy. The painting was created around 1805.
In the heart of the Neoclassical era, few works capture the intersection of political triumph and divine myth as profoundly as Andrea Appiani’s Allegory on the Peace of Pressburg. Completed in 1808, this monumental masterpiece serves as more than a mere historical record; it is a breathtaking theatrical performance rendered in oil. The painting commemorates the Treaty of Pressburg, a pivotal moment that solidified Napoleon Bonaparte's dominion over Lombardy and…
This work is a Self-portrait by the Italian Neoclassical painter Andrea Appiani. Created about 1790, the piece offers a quiet moment of introspection from the artist himself. It captures the subject in a three-quarter view, presenting a sense of psychological depth through a somber and contemplative expression.
Jupiter and Mercury at Philemon and Baucis, oil on canvas
12
General Desaix1800 · Château de Versailles
13
Apollo and Daphne1794
14
Portrait of Napoleon Bonaparte (1769-1821), as a General of the Army of the RevolutionNational Gallery of Ireland
15
The Death of AdonisPinacoteca di Brera
16
Portrait of Achille Fontanelli
17
Portrait of Vincenzo Monti
18
LOUIS CHARLES ANTOINE DESAIX, GENERAL DE DIVISION (1768 1800)
19
Il generale Bonaparte e il genio della Vittoria, peinture d'Andrea Appiani (1796)
20
Portrait du Prince Eugène de Beauharnais, vice roi d'Italie
21
LAURE DE GUESNON DE BONNEUIL, MADAME REGNAULT DE SAINT JEAN D'ANGELY (1776 1856)
22
Napoleon Bonaparte at the Battle of Lodi (May 10, 1796)Galleria d'Arte Moderna
23
Psyche Worshipped as the Personification of BeautyFondazione Cariplo
24
Psyche Asking Proserpine for Her Box of BeautyFondazione Cariplo
25
Portrait of Ugo FoscoloPinacoteca di Brera
26
The Wrath of Mars Checked by VenusPinacoteca di Brera
27
The Diversions of Venus and MarsPinacoteca di Brera
28
Portrait of Kazimierz Rzewuski.
29
Venus Fastens the Girdle for Juno
30
Ritratto di Giulia Beccaria e suo figlio Alessandro Manzoni bambino
31
Juno Dressed by the GracesMusei Civici d'Arte e Storia
32
Portrait de l'Impératrice Joséphine (1763-1814), en costume de Reine d'Italie
33
Bonaparte à Milan
34
Portrait de Nicolas, comte Frochot, ou, Portrait de Pierre Etienne, comte MejanBirmingham Museum and Art Gallery
35
Parnassus
36
Vicerè d'Italia sotto Napoleone Bonaparte.
37
Portrait of Joséphine de Beauharnais
38
The OlympusPinacoteca di Brera
39
Portrait of the set-designer\nPaolo Landriani (1755-1839)Teatro Alla Scala
40
Giambattista Bodoni1799 · Galleria Nazionale
Četiri teme koje se najčešće ponavljaju u ovim originalima, svaka sa svojim vrhunskim primerom.
8 muzeja u kojima se nalazi najviše slika sa ove stranice.
| Muzej | Grad | Radovi umetnika Andrea Apijani | Slike iz ovog spiska |
|---|---|---|---|
 Pinacoteca di Brera |
Milan | 7 | Apollo and Daphne, Self-portrait, The Death of Adonis |
 Indianapolis Museum of Art |
Indijanapolis | 2 | Head of Laocoon, Head of Laocoon |
 Fondazione Cariplo |
Milano | 2 | Psyche Worshipped as the Personification of Beauty, Psyche Asking Proserpine for Her Box of Beauty |
 Musée Napoléonien |
Eks-en-Provans | 1 | Napoleon, First King of Italy |
 Cleveland Museum of Art |
Klivlend | 1 | Portrait of a Musician |
 Walters Art Museum |
Baltimore | 1 | The Baptism of Christ |
 Muzej Carnavalet |
Pariz | 1 | Ms. Hamelin, born Jeanne Geneviève Fortunée Lormier-Lagrave |
 Pushkin State Museum |
Moskva | 1 | Allegory on the Peace of Pressburg |
Od 1790 do 1808, Andrea Apijani je stvarao 19 godina: ovaj izbor prati tu dugogodišnju karijeru godinu po godinu, kroz njegova najlepša originalna dela.
Izaberite godinu da biste videli originalna dela.
In the heart of the Neoclassical era, few works capture the intersection of political triumph and divine myth as profoundly as Andrea Appiani’s Allegory on the Peace of Pressburg. Completed in 1808, this monumental masterpiece serves as more than a mere historical record; it is a breathtaking theatrical performance rendered in oil. The painting commemorates the Treaty of Pressburg, a pivotal moment that solidified Napoleon Bonaparte's dominion over Lombardy and…
Još od 1808
Napoleon, First King of Italy, Musée Napoléonien, Eks-en-Provans. Slede Head of Laocoon (1790) i Head of Laocoon (1790).
Napoleon, First King of Italy, Head of Laocoon, Head of Laocoon, Portrait of a Musician, The Baptism of Christ, Ms. Hamelin, born Jeanne Geneviève Fortunée Lormier-Lagrave, Apollo and Daphne, Allegory on the Peace of Pressburg, Two Children of the Artist i Self-portrait. Gornji rang pokazuje godinu i muzej za svako od njih.
Naš katalog sadrži 41 dela umetnika Andrea Apijani, datiranih od 1790 do 1808.
Većinom u Pinacoteca di Brera (Milan), Indianapolis Museum of Art (Indijanapolis) i Fondazione Cariplo (Milano). Tabela muzeja iznad sadrži njih sve.
U 1790: 3 od 40 dela na ovoj stranici nastalo je tada, od čega je Head of Laocoon.
Na ovoj stranici, najstarije delo je iz Head of Laocoon (1790), a najnovije iz Allegory on the Peace of Pressburg (1808).
Portraits (5), Napoleon (4) i Power (3), kroz svih 40 dela na ovoj stranici.
Oil On Canvas, za 3 od 40 dela na ovoj stranici.
Neoclassicism, sudeći po originalima na ovoj stranici.
Apollo and Daphne, Self-portrait i The Death of Adonis: Pinacoteca di Brera, Milan čuva 7 dela sa ove stranice.
Rođen u Milanu 1754. godine, Andrea Appiani se istakao kao ključna figura italijanske neoklasične umetničke scene krajem 18. i početkom 19. veka. Iako mu je prvobitno bio namenjen medicinski put, prateći profesiju svog oca, Appianijeve umetničke sklonosti odvele su ga da studira pod vođstvom Carla Marie Giudicija u privatnoj akademiji, čime su postavljeni temelji za njegove buduće podvige. Njegovo obrazovanje obuhvatilo je i podučavanje kod Antonia de' Giorgija u galeriji Ambrosiana, kao i rad sa Martinom Knollerom, što je produbilo njegovo razumevanje tehnika slikanja uljanim bojama. Ova raznolika edukacija, spojena sa fascinacijom klasičnom estetikom koju je podstakao pesnik Giuseppe Parini, oblikovala je Appianijevu umetničku viziju i lansirala ga u svet slavnih slikara poznatih po elegantnim portretima, monumentalnim freskama i radovima na nalog istaknutih ličnosti poput Napoleona Bonaparte.
Appianijeva rana karijera bila je obeležena posvećenošću usavršavanju različitih tehnika. Počeo je sa freskom svetaca Gervasija i Protasija 1776. godine, nakon čega su usledili oltarski slike, poput onih za kolegičnu crkvu Santa Maria Nascente u Aroni (1782) i prikaza Božića za Ospedale Maggiore u Milanu (1884). Njegovi arhitektonski projekti za visoki oltar Duoma u Monci (1786-1798) pokazali su njegov rastući talenat, dok je rad na scenografiji u Firenci tokom perioda 1783-1784. godine potvrdio njegovu svestranost. Anatomski studiji koje je obavljao u Ospedale Maggiore, zajedno sa vajarom Gaetano Montijem, pružili su mu presudno razumevanje ljudske forme – element koji će kasnije izdašno obilježiti njegove izuzetno živopisne portrete i dinamične kompozicije.
Francuska okupacija Milana tokom 1790-ih predstavljala je transformativni period za Appianija. Brzo je stekao naklonost Napoleona Bonaparte, postajući dvorinski slikar i dobijajući angažmane koji su značajno uzdigli njegov status. Tokom ovog vremena, stvorio je brojne portrete Imperatora i drugih ključnih figura njegovog režima, uključujući kultnu sliku „Napoleon u Lodi“ (delo koje je danas izgubljeno, ali dokumentovano), pored elegantnih prikaza poput „Venere i Ljubavi“ i „Rinalda u Armidinom vrtu“. Njegove umetničke veštine korišćene su i u službene svrhe – dizajniranju medalja i pripremi vizuelnog materijala za vladina saopštenja. Ovaj period je svedočio naglom porastu njegove produktivnosti, što je odražavalo kako njegovu ličnu ambiciju, tako i patronat koji je uživao.
Najambiciozniji Appianijevi projekti u ovoj eri uključivali su raskošne freske unutar Rotonde Kraljevila u Monci (1789-1790), inspirisane Rafaelovim radom u Vili Farnesina u Rimu, kao i grandiozni ciklus koji prikazuje mitove o Apolu u Casa Sannazzaro u Milanu (1795-1796). Ove freske učvrstile su ga kao vodeću figuru neklasične dekoracije, pokazujući njegovo majstorstvo u perspektivi, boji i narativnoj kompoziciji. „Parsnass“, koji predstavlja Apola i Muse na plafonu trpezarije Kraljevila, ostaje posebno slavni primer njegove umetničke veštine.
Appianijevo nasleđe čvrsto je ukorenjeno u njegovim monumentalnim freskama. Ciklus koji prikazuje četiri evangeliste i učitelje crkve za kupolu i pendentive crkve Santa Maria presso San Celso (1795) stoji kao svedočanstvo njegove tehničke izdržljivosti i narativne sposobnosti. Slično tome, freska „Parsnass“ u trpezariji Kraljevila smatra se jednim od njegovih remek-delata, hvatajući suštinu klasične mitologije sa izvanrednim detaljima i dinamikom. Njegov rad u Kraljevskoj palati u Milanu – alegorije vrline u čast Napoleona i prikazi istorijskih događaja – dodatno je učvrstio njegovu reputaciju dvorinskog slikara izuzetnih sposobnosti.
Pored ovih grandioznih porudžbina, Appianijevi umetnički napori protezali su se i na manje, ali podjednako značajne radove. Njegov portret Giulia Beccaria i njenog sina Alessandro Manzonija kao deteta (1790) je dirljiv primer njegove sposobnosti da dočara ljudske emocije i porodične veze. „Susret Razije i Jakova“ za crkvu u Alzanu (naslikan oko 1798. godine), koji se danas nalazi u Brera galeriji, pokazuje njegovu vladavinu kompozicijom i dramatičnim pripovedanjem. Njegov rad je obuhvatao i dizajn dekorativnih elemenata za pozorišta i privatne rezidencije, pokazujući njegovu svestranost kao umetnika.
Uprkos uspehu tokom Napoleonske ere, Appianijeva sreća je dramatično opala nakon pada Napoleona 1814. godine. Njegova naknada iz Kraljevstva Italije je oduzeta, bacivši ga u siromaštvo. Ovaj period označio je značajan povratak za umetnika koji je posvetio veliki deo svog života služenju imperijalnom dvoru. Ipak, Appiani je nastavio da slika, stvarajući portrete i manje radove, mada bez istog nivoa priznanja ili finansijske podrške.
Umetničko nasleđe Andree Appianija prevazilazi njegove pojedinačne remek-delca. Često se razlikuje od svog unuka, Andree Appianija (istorijskog slikara u Rimu), titulom „stariji“. Njegov rad se i dalje proučava i divi se zbog svoje elegancije, tehničke veštine i oličavanja neklasičnih ideala. Galerija Brera u Milanu čuva značajnu kolekciju njegovih slika, uključujući fresku „Olympus“, nudeći posetiocima uvid u život i umetnost ovog izvanrednog italijanskog slikara. Njegov uticaj se i danas može videti u delima narednih generacija umetnika koji su krenuli stazama koje je on utrao.
