Ažurirano: новембар 2026 · rangirano prema našem koeficijentu popularnosti (pretrage, posete i porudžbine za svako delo) · 86 dela Gilbert Stjuart Njuton u našem katalogu
Ukratko
Od svih originala koje je Gilbert Stjuart Njuton ostavio, najpoznatiji je James Monroe (1820), koji se nalazi u kolekciji Metropoliten музеј у Њујорку, Њујорк. Odmah za njima slede Captain Macheath Upbraided by Polly and Lucy in the 'Beggar's Opera', 1826 (1826) i Shylock and Jessica from the 'Merchant of Venice,' II, ii (1830). Naš katalog sadrži 86 dela umetnika Gilbert Stjuart Njuton; galerija je čuvala 47 dela koja svet najviše admira, od kojih je svako prikazano sa svojim datumom, muzejom i pričom.
To gaze upon this portrait of James Monroe is to encounter not merely a likeness, but an embodiment of early American political gravitas. Gilbert Stuart Newton captured the fifth President of the United States in a moment that feels both intensely personal and monumentally public. The composition itself speaks volumes about the era's reverence for its leaders; it is a carefully constructed tableau designed to convey authority, intellect, and enduring…
The oil on canvas titled Captain Macheath Upbraided by Polly and Lucy in the 'Beggar's Opera', 1826, captures a moment of sharp friction. Gilbert Stuart Newton rendered this scene in 1826. The work measures 38 x 47 1/2 inches (96.5 x 120.7 cm). It carries an inscription in the lower left corner: "[???] | PRAYER".
The scene unfolds in Shylock and Jessica from the 'Merchant of Venice,' II, ii, a work that captures a heavy, private moment between a father and his daughter. Painted by Gilbert Stuart Newton in 1830, the oil on canvas brings to life a specific tension drawn from the dramatic world of William Shakespeare. The figures of Shylock and Jessica emerge from the shadows of a domestic interior, caught in a…
This oil on canvas portrait, titled Ann Barry, was executed by the artist Gilbert Stuart Newton. The work dates to about 1805. It depicts a young woman in a half-length composition, positioned as the primary subject within the frame. The sitter is shown seated, directing her gaze toward the viewer from a shallow perspective.
The man sits before us, his presence filling the space with a quiet, heavy dignity. He is an elderly figure, his face a map of lived experience, etched with deep lines and wrinkles that catch the light. The darkness behind him pushes his features forward, creating a sense of immediate, physical closeness. Every fold of his coat and every texture of his skin feels tangible, as if the air around…
Gilbert Stuart Newton painted Commodore Isaac Hull in 1813. The portrait captures the naval officer in his formal uniform, presenting a dignified likeness of the historical figure. The subject is rendered with a focus on the details of his military attire, including the distinct textures of his coat and the insignia of his rank.
Gilbert Stuart Newton's Self Portrait, executed about 1818, presents a direct study of the artist himself. The work functions as a formal record of the painter during his early years of professional development, capturing a specific moment of personal and artistic identity.
The year is 1819. This oil on canvas captures a moment of quiet authority before the subject's passing. The composition is slightly off-center, creating a natural, unforced balance. There is a sense of gravity in the way the light catches the white of his shirt, a singular bright point in a world of muted tones. The man exists in a space of shadow and memory. A single, steady breath.
In this 1818 oil portrait, we encounter Samuel Appleton, a man whose presence commands a quiet, settled authority. He is presented in a three-quarter length view, seated with a composure that suggests a life of significant social standing and stability. The lighting, arriving softly from the upper left, carves his features out of the shadows, illuminating the crisp white of his cravat and the steady gaze he directs toward the…
Samuel Cooper Thacher (1785-1818)1815 · Harvard Art Museums
12
Joseph Stevens Buckminster (1784-1812), after Gilbert Stuart1816 · Harvard Art Museums
13
David Sears, Jr.1815 · Metropoliten музеј у Њујорку
14
Commodore Thomas Macdonough1818 · National Gallery of Art
15
Young Lady in Cauchoise Dress1829 · Muzej finih umetnosti u Bostonu
16
The Farewell1826 · Muzej finih umetnosti u Bostonu
17
Plaque of George Washington1830 · Metropoliten музеј у Њујорку
18
A Dutch Girl ('The Window')1829
19
Sir Walter Scott (1771–1832), 1st Bt1824 · Abbotsford House
20
John Adams1815 · Massachusetts Historical Society
21
Mrs. Andrew Sigourney1820 · Metropoliten музеј у Њујорку
22
Joseph Coolidge1820 · National Gallery of Art
23
George Washington1805 · National Gallery of Art
24
Mary Barry1805 · National Gallery of Art
25
John Randolph1805 · National Gallery of Art
26
Benjamin Tappan1814 · National Gallery of Art
27
Sarah Homes Tappan (Mrs. Benjamin Tappan)1814 · National Gallery of Art
28
Washington Allston1819 · Metropoliten музеј у Њујорку
29
James Monroe1817 · National Gallery of Art
30
John Adams1821 · National Gallery of Art
31
Charlotte Morton Dexter (Mrs. Andrew Dexter)1825 · National Gallery of Art
32
Yorick and the Grisette1830
33
James Maury (1746–1840)1825 · Walker Art Gallery
34
John Gibson Lockhart (1794–1854), Son in Law and Biographer of Sir Walter Scott1824 · Abbotsford House
35
The Gentle Student1829 · Wallace Collection
36
Sir Walter Scott (1771–1832)1825
37
Olivia's Return1828
38
Portia and Bassanio (from William Shakespeare's 'The Merchant of Venice')1831
39
Portrait of Abelard in His Study1833
40
Portrait of James Kenney (1780-1849), DramatistNational Gallery of Ireland
41
Henry Rice1815 · Metropoliten музеј у Њујорку
42
James Madison1821 · National Gallery of Art
43
Abigail Smith Adams (Mrs. John Adams)1815 · National Gallery of Art
44
Thomas Jefferson1821 · National Gallery of Art
45
ForsakenMuzej finih umetnosti u Bostonu
46
The Disconsolate
47
Sir Walter Scott (1771–1832), Novelist and PoetScottish National Portrait Gallery
Četiri teme koje se najčešće ponavljaju u ovim originalima, svaka sa svojim vrhunskim primerom.
8 muzeja u kojima se nalazi najviše slika sa ove stranice.
| Muzej | Grad | Radovi umetnika Gilbert Stjuart Njuton | Slike iz ovog spiska |
|---|---|---|---|
 National Gallery of Art |
Washington | 15 | Ann Barry, Samuel Alleyne Otis, Commodore Thomas Macdonough |
 Metropoliten музеј у Њујорку |
Њујорк | 6 | James Monroe, David Sears, Jr., Plaque of George Washington |
 Harvard Art Museums |
Kembriđ | 5 | Thomas Palmer (1743-1820), Samuel Appleton (1766-1853), Stephen Higginson (1770-1834) |
 Muzej finih umetnosti u Bostonu |
Boston | 4 | Self Portrait, Young Lady in Cauchoise Dress, The Farewell |
 Yale Center for British Art |
New Haven | 2 | Captain Macheath Upbraided by Polly and Lucy in the 'Beggar's Opera', 1826, Shylock and Jessica from the 'Merchant of Venice,' II, ii |
 Abbotsford House |
Malvern | 2 | Sir Walter Scott (1771–1832), 1st Bt, John Gibson Lockhart (1794–1854), Son in Law and Biographer of Sir Walter Scott |
 Massachusetts Historical Society |
Boston | 1 | John Adams |
 Walker Art Gallery |
Liverpud | 1 | James Maury (1746–1840) |
Izaberite deceniju da biste videli original koji je definiše.
This oil on canvas portrait, titled Ann Barry, was executed by the artist Gilbert Stuart Newton. The work dates to about 1805. It depicts a young woman in a half-length composition, positioned as the primary subject within the frame. The sitter is shown seated, directing her gaze toward the viewer from a shallow perspective.
The man sits before us, his presence filling the space with a quiet, heavy dignity. He is an elderly figure, his face a map of lived experience, etched with deep lines and wrinkles that catch the light. The darkness behind him pushes his features forward, creating a sense of immediate, physical closeness. Every fold of his coat and every texture of his skin feels tangible, as if the air around…
To gaze upon this portrait of James Monroe is to encounter not merely a likeness, but an embodiment of early American political gravitas. Gilbert Stuart Newton captured the fifth President of the United States in a moment that feels both intensely personal and monumentally public. The composition itself speaks volumes about the era's reverence for its leaders; it is a carefully constructed tableau designed to convey authority, intellect, and enduring…
The scene unfolds in Shylock and Jessica from the 'Merchant of Venice,' II, ii, a work that captures a heavy, private moment between a father and his daughter. Painted by Gilbert Stuart Newton in 1830, the oil on canvas brings to life a specific tension drawn from the dramatic world of William Shakespeare. The figures of Shylock and Jessica emerge from the shadows of a domestic interior, caught in a…
James Monroe (1820), Metropoliten музеј у Њујорку, Њујорк. Slede Captain Macheath Upbraided by Polly and Lucy in the 'Beggar's Opera', 1826 (1826) i Shylock and Jessica from the 'Merchant of Venice,' II, ii (1830).
25 godina: James Monroe datira iz 1820, a Gilbert Stjuart Njuton je rođen/a 1795.
James Monroe, Captain Macheath Upbraided by Polly and Lucy in the 'Beggar's Opera', 1826, Shylock and Jessica from the 'Merchant of Venice,' II, ii, Ann Barry, Samuel Alleyne Otis, Commodore Isaac Hull, Self Portrait, Thomas Palmer (1743-1820), Samuel Appleton (1766-1853) i Stephen Higginson (1770-1834). Gornji rang pokazuje godinu i muzej za svako od njih.
Naš katalog sadrži 86 dela umetnika Gilbert Stjuart Njuton, datiranih od 1805 do 1833.
Većinom u National Gallery of Art (Washington), Metropoliten музеј у Њујорку (Њујорк) i Harvard Art Museums (Kembriđ). Tabela muzeja iznad sadrži njih sve.
U 1810s: 17 od 47 dela na ovoj stranici nastalo je tada, od čega je Samuel Alleyne Otis.
Na ovoj stranici, najstarije delo je iz Ann Barry (1805), a najnovije iz Portrait of Abelard in His Study (1833).
Portrait (14), Man (11) i Historical figure (6), kroz svih 47 dela na ovoj stranici.
Oil On Canvas, za 16 od 47 dela na ovoj stranici.
Neoclassical i Romanticism, sudeći po originalima na ovoj stranici.
Ann Barry, Samuel Alleyne Otis i Commodore Thomas Macdonough: National Gallery of Art, Washington čuva 15 dela sa ove stranice.
U svetu umetnosti, gde su imena često odjekuju kroz vekovima, priča o umetniku pod imenom Gilbert Stjuart Njuton predstavlja fascinantan spoj sudbine, talenta i tragičnog preranog kraja. Rođen 2. septembra 1795. godine u Halifaxu, Nova Skotija, kao najmlađe od dvanaestoro dece, Njuton je od samog početka bio deo porodice prožete umetničkim duhom. Njegova majka, Ann, bila je ćerka čuvenog američkog portretista Gilberta Stjuarta, što je u njemu budilo neku vrstu sudbinske povezanosti sa platnom i bojom, čak i pre nego što je prvi put dotakao četkicu.
Iako su se njegovi roditelji, Henry i Ann, najpre nastanili u Bostonu, smrt njegovog oca primorala je porodicu da se 1803. godine vrati u Charlestown, blizu Bostona. Njegov put ka umetničkoj slavi, međutim, nije bio unapred određen; prvobitni planovi su ga usmeravali ka komercijalnoj karijeri, ali su sudbina i mentorstvo njegovog ujaka, čuvenog Gilberta Stjuarta, promenili sve. Upravo pod njegovim okrilju, Njuton je započeo svoje umetničko putovanje, pretvarajući se iz učenika u majstora koji će kasnije osvojiti evropske salone.
Njegova potraga za umetničkim izrazom vodila ga je kroz najlepše evropske prestonice. Nakon studija u Firenci, gde je upijao duh italijanske tradicije, putovanja u Pariz 1817. godine otvorila su mu oči pred radovima umetnika kao što su Charles Robert Leslie, Washington Allston i David Wilkie. Njegovo obrazovanje je krunisano u Londonu, u prestižnoj Kraljevskoj akademiji, nakon perioda provedenog u Holandiji, što je dodatno oblikovalo njegovu tehničku preciznost i senzibilitet.
Kao predstavnik romantičnog pokreta, Njuton je svojim delima preneo emocionalnu intenzitet i dramatične narative koji su oduševljavali publiku. Njegova umetnost nije bila samo puka reprezentacija stvarnosti, već portal u svet poezije i književnosti. Postao je posebno poznat po slikama inspirisanim remek-delima kao što su Don Kihot i Šekspirova dela, gde su likovi iz knjiga oživljavali na platnu sa gotovo teatralnom snagom. Iako je bio izuzetan u portretiranju značajnih ličnosti, poput Washingtona Irvinga, njegova prava slava ležala je u onim scenama koje su pripovedale priče, spajajući realistički prikaz i poetsku maštu.
Njegov uspeh bio je neosporan: od izbora za počasnog akademika Nacionalne akademije dizajna 1827. godine, preko statusa asocijata Kraljevske akademije 1829, pa sve do punopravnog akademičara 1832. godine. Njegova dela su pronašla put u najprestižnije svetske kolekcije, uključujući Nacionalnu galeriju i Muzej South Kensington (današnji V&A). Ipak, dok je njegova slava rasla, njegov unutrašnji svet postajao je sve nestabilniji. Neposredno nakon priznanja od strane Kraljevske akademije, Njuton je počeo da se bori sa mentalnim bolestima, što ga je na kraju odvelo u azil u Čelsiju.
Njegov život je prekinut prerano, 5. avgusta 1835. godine, ostavljajući za sobom nasleđe koje je, iako ponekad u senci njegovog ujaka, ostalo duboko ukorenjeno u istoriji umetnosti. Sahranjen je u crkvi St. Mary u Vimblu, u Londonu, kao umetnik koji je uspeo da spoji lepotu književnog slova i vizuelnu veličinu, ostavivši trag u srcima onih koji su u njegovim slikama prepoznali samu esenciju romantične duše.
Rođen 2. septembra 1795. godine u Halifaxu, Nova Skotija, Gilbert Stjuart Njuton ušao je u svet kao najmlađe od dvanaestoro dece, u okruženju koje će mu kasnije odrediti sudbinu. Njegovo poreklo bilo je duboko ukorenjeno u tradiciji i ambiciji; dok je njegov otac, Henry Newton, bio službenik carina, njegova majka, Ann, nosila je u sebi neprocenjivo umetničko nasleđe. Kao unuka čuvenog američkog portretista Gilberta Stjuarta, Njuton je još pre samog rođenja bio povezan sa svetom umetnosti koji će postati njegov dom. Iako je porodica prvobitno boravila u Bostonu, smrt oca primorala ih je da se 1803. godine vrate u Čarlstaun, nedaleko od Bostona, gde su nastavili svoj životni put, ne znajući da će taj put voditi ka evropskim akademskim krugovima.
Iako je prvobitno bio predviđen za svet komercijalnog poslovanja, sudbina je Gilbert Stjuart Njuton odvela na potpuno drugačiji put kada je postao šegrt svog omiljenog ujaka, čuvenog Gilberta Stjuarta, što je označilo početak njegovog dugotrajnog umetničkog putovanja. Njegova potraga za umetničkim izrazom vodila ga je kroz srce Evrope; zajedno sa starijim bratom, putovao je na umetničke studije u Firencu, gde je upijao duh italijanske tradicije. Kasnije, boravci u Parizu, naročito onaj iz 1817. godine, otvorili su mu vrata novih vizija, upoznavši umetnike kao što su Čarls Robert Lesli, Vašington Alston i Dejvid Vilki, koji su duboko uticali na njegov senzibilitet. Nakon perioda provedenog u Holandiji, Njuton je svoju formalnu edukaciju i umetnički stil dodatno usavršio u prestižnoj Kraljevskoj akademiji u Londonu, gde je postao deo najvažnije umetničke elite svog vremena.
Umetnički stil i glavne teme
Radovi koje je stvarao Gilbert Stjuart Njuton generalno se klasifikuju unutar pokreta romantizma, koji se odlikuje snažnim emocionalnim intenzitetom i dramatičnim narativima koji privlače pažnju posmatrača. Njegov umetnički izraz nije bio samo puki prikaz stvarnosti, već duboko prožet osećajem, gde su emocije bile ključni element kompozicije.
Posebno je bio prepoznatljiv po svojim delima inspirisanim književnošću i poezijom. Teme izvučene iz neprocenjivih dela, kao što su Don Kihot ili Šekspirova tragedije i komedije, zauzimale su centralno mesto u njegovom opusu, pretvarajući platna u vizuelne interpretacije najlepših svetskih priča.
Iako je bio izuzetan portretista koji je ovekovečio značajne ličnosti, poput Vašingtona Irvinga, Njuton je takođe briljirao u kreiranju žanrovskih scena. Njegova majstorstvo se najlepše videlo u prikazivanju ključnih trenutaka iz književnih narativa, gde je uspevao da na platnu oživi najintimnije i najdramatičnije fragmente ljudske egzistencije.
Put ka umetničkom vrhuncu, koji je Gilbert Stjuart Njuton ostvario kroz nesebičan rad i talenat, krunisan je prestižnim članstvom u najvažnijim umetničkim institucijama tog doba. Njegov uspeh bio je postepen, ali neosporan: prvo kao počasni član Nacionalne akademije dizajna (1827), zatim kao asocijirani član Kraljevske akademije (1829), da bi 1832. godine konačno stekao status punopravnog akademika. Ova priznanja nisu bila samo formalnost, već potvrda njegovog statusa u samoj srži britanske umetničke elite.
Od 1818. godine, njegovo prisustvo na izložbama Kraljevske akademije postalo je redovno, a svaka nova izložba donosila je ne samo priznanje javnosti, već i pažnju najuticajnijih mecena. Njegov rad je privlačio aristokratske krugove, a među njegovim pokroviteljima našli su se i istaknuti uglednici poput markiza od Lansdauna, koji su prepoznali dubinu i emociju u njegovim delima.
Danas, nasleđe koje je Gilbert Stjuart Njuton ostavio za sobom, živi u najprestižnijim svetskim institucijama. Njegova dela su pronašla svoje mesto u značajnim javnim kolekcijama, od Narodne galerije do Muzeja u Saut Kensingtonu (današnji V&A), čime je njegova umetnost postala deo opšteg kulturnog pamtćenja i neprocenjivog traga koji je ostavio u istoriji umetnosti.
Iako je često ostao u senci svog ozloglašenog i slavnog tetka, Gilberta Stjuarta Stjuarta, Gilbert Stjuart Njuton je uspeo da izgradi sopstveni, jedinstven umetnički put kao vešt i izuzetan maštoviti umetnik romantičarskog doba. Njegova dela, snažno inspirisana književnošću, ne služe samo kao umetnički izrazi, već nude dragocen uvid u kulturološke ukuse i umetničke trendove Britanije 19. veka.
Nažalost, uspeh je bio kratak; ubrzo nakon izbora za član Kraljevog akademije, Njuton je počeo da se bori sa mentalnim bolestima koje su polako preuzimale njegov život. Pronađen je mir u bolnici u Čelsiju, gde je, uprkos patnji, nastavio da slika sve do svoje smrti, koja je nastupila 5. avgusta 1835. godine. Danas, njegovo telo počiva u crkvi Svetog Marije u Vimbldonu, u Londonu, ostavljajući za sobom trag umetnika koji je emociju i poeziju pretvorio u neprolaznu sliku.
