Umetnik
Rođen/a u Florence, Italy
Francesco Bartolozzi: Life and Legacy
Early Life and Training
Born: Florence, Italy in 1725.
Initially destined to follow his father’s profession as a goldsmith and silversmith.
Demonstrated exceptional artistic talent early on, leading him to study painting under Florentine artists Ignazio Hugford and Giovanni Domenico Ferretti.
Spent three years dedicated to painting before turning his attention to engraving in Venice.
Influenced by the work of Joseph Wagner, a prominent engraver, during his time in Venice.
Artistic Development and Style
Bartolozzi’s early engravings were initially in the style of artists like Marco Ricci and Zuccarelli.
He later developed a distinctive style, becoming renowned for popularizing the “crayon” method of engraving.
The ‘crayon’ manner imitated the subtle effects of chalk drawings, creating soft, delicate textures and tones.
His work often featured portraits and allegorical scenes, reflecting Neoclassical influences.
Career in London
Moved to London in 1764 and remained there for nearly forty years.
Quickly established himself as a leading engraver, appointed ‘Engraver to the King’ with an annual salary of £300.
Elected a founding member of the Royal Academy in 1768, solidifying his position within the British art establishment.
Contributed significantly to Boydell's Shakespeare Gallery, creating engravings based on works by prominent artists.
Frequently collaborated with artists such as Cipriani and Angelica Kauffman.
Major Achievements and Works
Notable works include engravings of “Clytie” after Annibale Carracci and the “Virgin and Child” after Carlo Dolci.
His skill in reproducing paintings with a chalk-like quality made his engravings highly sought after.
In 1802, he became the founding president of the short-lived Society of Engravers.
Bartolozzi’s influence extended to numerous pupils, including Michele Benedetti and Luigi Schiavonetti.
Later Life and Historical Significance
In 1802, Bartolozzi accepted the position of director of the National Academy of Lisbon.
He died in Lisbon in 1815.
Bartolozzi’s contribution to engraving lies in his mastery and popularization of the crayon manner, which significantly impacted the aesthetic qualities of engravings during his time.
His work remains a testament to the skill and artistry of 18th-century engravers and continues to be appreciated for its delicate beauty and technical brilliance.
Muzej
Izložbeno mesto Sankt Peterburg, Rusija
Poreklo i istorija muzeja Ermitaž
Počeci Ermitaža datiraju iz 1764. godine, kada je temeljem postavljeno ovo veličanstveno umetničko carstvo. Njegovo nastanak povezan je sa nabavkom prvobitne kolekcije od 225 slika koju je obezbedio berlinski trgovac Johann Ernst Gotzkowsky. Katarina Velika je upravo kroz ovu kolekciju započela proces koji će utemeljiti prisustvo muzeja u Sankt Peterburgu, u Rusiji. Ti rani nabavljeni dragulji činili su jezgro onoga što će se vremenom pretvoriti u prostrano i nepreskrtno čvorište zapadne evropske umetnosti.
Ova institucija prošla je dug put od privatne kolekcije do javnog prostora, što se dogodilo 1852. godine. Iako je u svojim temeljima bila utemeljena kao svetište za imperatorsku porodicu, Ermitaž je na kraju otvorio svoja vrata svim posetiocima, postajući svetski simbol kulture. Muzej svake godine slavi svoj osnivački datum 7. decembra, što se poklapa sa praznikom Svete Katarine.
Velika arhitektura muzejskog kompleksa
Muzejski kompleks se sastoji od šest istorijskih zdanja smeštenih duž Palatne obale u Sankt Peterburgu, u Rusiji. Srž ovog impresivnog ansambla čini Zimska palata, podignuta između 1754. i 1762. godine od strane Frančeska Bartolomea Rastrelija. Ova veličanstvena građevina nekada je služila kao zvanična rezidencija ruskih imperatora, a oko nje se razvija mreža međusobno povezanih zdanja koja su kroz vekove postepeno širila prostor i veličinu muzejske kolekcije.
Arhitektonski razvoj je nastavio sa podizanjem Malog Ermitaža između 1764. i 1775. godine, čiji su projekat radili Žan-Batist Valin de la Mot i Jurij Felten. Felten je takođe bio tvorac Velikog Ermitaža, izgrađenog u periodu od 1771. do 1787. godine. Kasnija proširenja obuhvatila su i Novo Ermitaž, projektovan od strane Lea von Klenzea i podignut između 1842. i 1851. godine. Celinu ansambla zaokružuje Ermitaž kolo, građevina koju je osmislio Đakomo Kvarengi, a koja je izgrađena između 1783. i 1789. godine.
Ove strukture stvaraju neprekidan niz dvorana i hodnika koji čuvaju raznolike kolekcije, stvarajući mističnu atmosferu prošlosti. Prelaz između različitih arhitektonskih stilova odjekuje promenljivim potrebama imperatorskog dvora i njegovom kasnijom transformacijom u javnu instituciju. Upravo taj fizički raspored ostaje ključni element prisustva muzeja u Sankt Peterburgu, čineći ga arhitektonskim draguljem koji priča priču o moći i umetnosti.
Prostrana kolekcija zapadnoevropske umetnosti
Muzej čuva 17.000 slika, od kojih su mnoge impresivna ulja evropskih majstora. Ova kolekcija obuhvata remek-dela iz Renesanse, uključujući radove koje su stvorili Rafael i Ticin. Ova platna predstavljaju značajan deo bogatstva institucije u domenu zapadnoevropske umetnosti.
Sjaj Dutch Golden Age (Zlatnog doba Holandije) iz 17. veka prikazan je kroz raznolika dela, uključujući Vermeerovu preciznu igru svetlosti. Ovaj period dodatno karakteriše duboka psihološka dubina koja se može pronaći u holandskom portretu. Prisustvo ovih dela omogućava direktno proučavanje tehničkih promena koje su se odvijale u tom dobu.
Madonna Litta, 1490 - Leonardo da Vinci
Flora, 1634 - Rembrandt van Rijn
Povratak izgubljenog sina, 1662 - Rembrandt van Rijn
Klasični period i antičke antike
Kolekcija čuva značajna nalazišta drevnog egipatskog antičkog nasleđa, koja se prepliću sa grčkom keramikom u veličanstvenom prikazu prošlosti. Ova keramička dela obuhvataju artefakte iz grčkih gradova severno-pontskih kolonija, čineći arheološki zapis koji se proteže od treće milenijuma pa sve do petog veka pre nove ere. Ovi predmeti pružaju direktnu vezu sa materijalnom kulturom Mediterana i regija oko Crnog mora, vodeći nas kroz lavirint drevnih civilizacija.
Hellenistička skulptura i draguljarski radovi raspoređeni su kroz razne muzejske sale, odjekujući estetikom starog sveta. Rimsko prisustvo je predstavljeno kroz mermor i bronzanu skulpturu, kao i kroz različite oblike primenjene umetnosti. Ovi rimski komadi datiraju od prvog veka pre nove ere do četvrtog veka nove ere, a njihov raspored prati istorijski progres klasične ere, omogućavajući posetiocu da kroz vreme putuje poput putnika u prošlosti.
Skulptura i dekorativne umetnosti
Ermitaž čuva preko 12.000 skulptura, koje se kreću od klasičnih formi do modernijih izraza, pružajući uvid u evoluciju ljudske forme. Ova dela su uparena sa ogromnom kolekcijom umetničkog preduzeća koja premašuje 300.000 predmeta. Taj široki spektar materijalne kulture obuhvata luksuzni nameštaj, draguljarski radove, kovano gvožđe i metal, kao i tekstilne dragulje poput tapiserija i kostima. Fizičko prisustvo ovih predmeta nudi dragocen osećaj o svakodnevnom i ceremonijalnom životu prošlih era, čineći istoriju opipljivom.
Porcelan predstavlja značajnu komponentu dekorativnih dragulja, sa više od 20.000 komada u kolekciji. Ovi predmeti, zajedno sa različitim oblicima posuđa, demonstriraju tehničku preciznost neophodnu za vrhunsku keramičku proizvodnju. Sama zapremina ovih objekata odjekuje kroz vekovna gomilanja i neprekidnu potragu za estetskim savršenstvom.
Madonna Litta, 1490 - Leonardo da Vinci
Madonna sa cvetom (Madonna Benois), 1478 - Leonardo da Vinci
Kolekcije oružja i numizmatičkih dragulja
Ermitaž čuva impresivnu zbirku koja svedoči o vojnoj istoriji, obuhvatajući čak 15.000 komada oružja i oklopa. Ovi predmeti, koji se protežu od srednjovekovnog doba pa sve do 20. veka, predstavljaju opipljivi zapis evolucije borbene tehnologije i zaštitne opreme kroz nekoliko vekova neprekidnih sukoba i istorijskih prevrata.
Numizmatička zbirka je podjednako veličanstvena, sastavljena od preko 1.000.000 numizmatičkih nalaza. Ovi dragoceni predmeti čuvaju se uz 700.000 arheoloških nalaza iznetih sa različitih lokacija širom sveta. Sama veličina ovih artefakata od metala i kamena pruža detaljan i fascinantan uvid u istorijske obrasce trgovine i obrazac naseljavanja drevnih civilizacija.
Remeklenovita dela kolekcije
Kolekcija Ermitaža čuva značajna dela iz perioda italijanske renesanse i dutch zlatnog doba. Leonardo da Vinci je zastupljen kroz remek-delo Madonna Litta iz 1490. godine, kao i kroz Madonu sa cvetom (Madonna Benois), datovanu oko 1478. godine. Ova dela odražavaju tehničku preciznost i humanističke ideale tog doba. U blizini, dramatična upotreba svetlosti i senke jasno se ocrtava u Caravaggioovom delu Lutnista, naslikanom 1596. godine.
Holandski majstori su snažno zastupljeni, naročito kroz radove koje je stvorio Rembrandt van Rijn. Njegov umetnički nasleđe obuhvata Povratak izgubljenog sina (1662), Floru (oko 1634) i Sveta porodicu (1645). Ove slike demontiraju duboku psihološku dubinu i majstorsko vladanje kjaroskurom, gde se svetlost koristi kao alat za izdvajanje oblika iz tame.
Madonna Litta, 1490 - Leonardo da Vinci
Povratak izgubljenog sina, 1662 - Rembrandt van Rijn
Madona sa cvetom (Madonna Benois), oko 1478 - Leonardo da Vinci
Lutnista, 1596 - Caravaggio
Flora, oko 1634 - Rembrandt van Rijn
Sveta porodica, 1645 - Rembrandt van Rijn
