Menu
GRATIS KUNSTADVIES

Bekijk op ware grootteBekijk op ware grootte Bekijk in ARBekijk in AR Bestel een print Bestel een printBestel een handgeschilderde reproductie van dit verzamelobject Bestel een handgeschilderde reproductie van dit verzamelobjectNaar afbeelding wisselen Naar afbeelding wisselen VerstuurVerstuur
Toevoegen aan favorieten Toevoegen aan favorieten DownloadDownload Vergelijkbare werkenVergelijkbare werken RöntgenonderzoekRöntgenonderzoek DiavoorstellingDiavoorstelling

Flash--November 22, 1963

Een Fragment Gedicht op Verlies: Het Ontcijferen van Andy Warhol’s ‘Flash—November 22, 1963’

Andy Warhol's 'Flash—November 22, 1963’ is geen schilderij in de traditionele zin; het is een vurige reactie vastgelegd in elf screenprints, een aangrijpende herdenking aan een natie voorgoed veranderd. Creatief in 1968, vijf jaar na de moord op president John F. Kennedy, richt deze reeks zich niet rechtstreeks tot het gebeurtenissen zelf, maar eerder naar *hoe* wij dat gebeuren hebben ontvangen – door middel van de ongeëvenaarde maalstroom van massamedia. Warhol biedt geen verdriet aan; hij presenteert het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Het werk staat als een huiveringwekkende commentaar op desensitisatie, het vervagen van lijnen tussen werkelijkheid en representatie, en de groeiende macht van beeldvorming bij het vormen van collectieve geheugen. Het Echo van Een Nieuwsbulletin De titel zelf, “Flash—November 22, 1963,” oproept tot de dringende taal van nieuwsbulletins, de staccato flitsen informatie die het dagelijks leven onderbrak. Warhol koos bewust voor zijn beeldmateriaal uit campagneposters, krantenfoto’s en advertenties – de materialen die huizen overal in Amerika vulden tijdens deze dagen van rouw. Hij was niet geïnteresseerd in een heroïsche portret of een nederige elegie; hij kopieerde het visuele lawaai rondom de aanslag, waarbij Kennedys beeld naast dat van Lee Harvey Oswald werd gepresenteerd, het presidentsiegel en zelfs het geweer dat gebruikt werd bij de schietpartij. Deze bewuste juxtapositie is diep verontrustend. De herhaling inherent aan het screenprintingproces vergroot dit effect verder, waarbij het lijkt op een eindeloze lus van afbeeldingen op televisieschermen en in kranten. Elke print voelt minder aan als een individueel kunstwerk dan als een kader uit een eeuwigdurende terugblik naar die fatale dag. Pop Art’s Confrontatie met Tragiek Warhol's keuze voor onderwerp was bijzonder provocatief voor de Pop Art beweging, die grotendeels gericht was op consumptiekultuur en beroemdheidsimago’s. Hij wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Warhol's stijl was een directe reactie op de gebeurtenissen die plaatsvonden rondom de aanslag, waarbij Kennedys beeld naast dat van Lee Harvey Oswald werd gepresenteerd, het presidentsiegel en zelfs het geweer dat gebruikt werd bij de schietpartij. Deze bewuste juxtapositie is diep verontrustend. De herhaling inherent aan het screenprintingproces vergroot dit effect verder, waarbij het lijkt op een eindeloze lus van afbeeldingen op televisieschermen en in kranten. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Hij wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van een persoonlijk gevoel van verdriet; hij presenteerde het verpakte gevoel ervan, op dezelfde manier waarop tragedie werd gefilterd en verspreid onder een geschokte publiek. Een kunstenaar als Warhol wilde geen afbeelding maken van

Andy Warhol (1928 – 1987)

Ontdek Andy Warhol's iconische Pop Art (1928-1987) – silkscreens van Marilyn, Campbell’s Soup Cans & celebrity cultuur. Een kunstenaar die de kunstgeschiedenis opnieuw vorm gaf!

Over dit kunstwerk

Belangrijkste kenmerken

  • Medium: Kleur silkscreenprint op zijdepapier
  • Location: National Gallery of Art
  • Artistic style: Fragmentarisch; Stilistisch gekozen compositie
  • Subject or theme: Reactie op de JFK-moord; Mediarepresentatie
  • Title: Flash—November 22, 1963
  • Notable elements or techniques: Herhaling afbeeldingen; Gebruik van nieuwsfoto's en posters.
  • Year: 1968

QR-code

QR-code