Papierformaat

Gids voor studentenkunst

Nine discourses on Commodus

Naam Klas Datum

Cy Twombly, Nine discourses on Commodus (1963), Guggenheim Museum Bilbao. Reproduceerd ter referentie; alle rechten voorbehouden aan de auteursrechthebbende.

De feiten

Kunstenaar
Cy Twombly originaluniqueart.com/nl/artists/cy-twombly_nl/
Geboortedatum en -overlijden kunstenaar
1928 – 2011
Geschilderd
1963
Techniek
Oil On Canvas
Afmetingen origineel werk
134 x 204 cm
Beweging
Abstract Expressionism Large canvases where the act of painting itself — the drip, the sweep — is the subject.
Gehouden in
Guggenheim Museum Bilbao originaluniqueart.com/nl/museums/guggenheim-museum-bilbao-bilbao_nl/
Artistic style
Graffiti-like, gestural
Influences
Classical mythology
Notable elements or techniques
Calligraphic scribbles
Subject or theme
Roman Emperor Commodus

In context

Nine discourses on Commodus — Cy Twombly

Wat zijn de afmetingen?

Het origineel heeft de afmetingen 134 × 204 cm (hoogte × breedte), hier afgebeeld naast een volwassene van gemiddelde lengte.

Wanneer is dit geschilderd?

  1. 1920
  2. 1930
  3. 1940
  4. 1950
  5. 1960
  6. 1970
  7. 1980
  8. 1990
  9. 2000
  10. 2010

Shaded: het leven van Cy Twombly (1928–2011) ▲ dit werk, 1963

Vergelijkbare werken

Kies een van de bovenstaande werken: noem twee overeenkomsten met dit werk en één verschil.

Meer werken om naast dit werk te plaatsen: originaluniqueart.com/nl/art/similar/cy-twombly-nine-discourses-on-commodus-D92K9H-en/

Kleurenpalet

Gemeten op basis van de afbeelding

    Hoofdkleur

    White #e7eaea

    Gecatalogiseerd palet

    • #E7EAEA
    • #8A7763
    • #BDB5A9
    • #999084
    Palet
    Neutrals De dominante kleurfamilie in de afbeelding.
    Naam hoofdkleur
    White
    Intensiteit
    Monochromatic De mate van verzadiging en variatie in de kleuren, variërend van een enkele ingetogen tint tot vele heldere kleuren.
    Contrast
    Gentle De mate waarin de kleuren in helderheid en verzadiging variëren over het gehele kunstwerk.
    Harmonie
    Strong Color Unity De mate waarin de kleuren samensmelten, van contrasterend tot volledig harmonieus.
    Helderheid
    Brilliant Hoe licht of donker het beeld in zijn geheel oogt, van diepe schaduw tot helder hoogtepunt.
    Verzadiging
    Muted Hoe puur en krachtig de kleuren zijn, van bijna grijs tot volledig levendig.

    Over dit kunstwerk

    Nine discourses on Commodus — Cy Twombly

    Nine Discourses on Commodus: A Descent into Roman Excess

    Cy Twombly’s “Nine Discourses on Commodus,” painted in 1963, isn't merely a depiction of a historical event; it’s an immersive plunge into the psychological and political turmoil that consumed the late Roman Empire. This monumental work, measuring a substantial 204 x 134 cm, resides within the Guggenheim Museum Bilbao, offering viewers a visceral experience far beyond simple representation. The painting's genesis lies in Twombly’s fascination with the reign of Emperor Commodus Aurelius Antoninus, a figure notorious for his cruelty, extravagance, and ultimately, his assassination. Rather than presenting a straightforward narrative, Twombly constructs an atmosphere—a suffocating blend of anxiety, violence, and impending doom – using a deliberately fragmented and unsettling visual language. The foundation of the composition is a pale grey field, acting as a neutral backdrop against which swirling masses of pigment explode in shades of crimson, ochre, and black. These aren’t carefully blended colors; they are applied with a raw, almost violent energy, creating a sense of chaotic movement and instability. The technique itself is crucial: Twombly employed a layering process, building up the paint in thick impasto strokes, punctuated by scribbles, dashes, and even what appear to be deliberate “mistakes.” This physicality—the tangible evidence of his hand at work—adds another layer of intensity to the piece, inviting viewers to confront the act of creation alongside the subject matter. The painting’s historical context is inextricably linked to the broader anxieties of the mid-1960s – a period marked by the Cold War, the Cuban Missile Crisis, and the assassination of John F. Kennedy. Twombly, deeply influenced by Charles Olson's concept of “Projective Involvement,” sought to create works that actively engaged with contemporary experience, translating the turmoil of his time into visual form.

    The Language of Scribble: Style and Technique

    Twombly’s distinctive style is instantly recognizable—a potent blend of calligraphic gesture and abstract expressionism. He deliberately rejected traditional representational techniques, opting instead for a system of “scribbles,” marks, and symbols that operate on a deeply personal level. These aren't random gestures; they are meticulously controlled, almost architectural in their arrangement. The recurring numerical sequences—often appearing as clusters of digits—are not merely decorative elements but rather structural components of the composition, guiding the viewer’s eye through the swirling chaos. The influence of Paul Klee is evident in Twombly's use of simplified forms and geometric patterns, while the gestural intensity of Franz Kline provides a counterpoint to the more controlled scribbles. However, Twombly transcends these influences, forging his own unique visual vocabulary—one characterized by a raw emotionality and an unsettling sense of unease. The layering of paint, achieved through multiple applications and scraping back, creates a complex surface texture that is both visually arresting and physically engaging. The deliberate imperfections – the drips, smudges, and uneven application – are not flaws but rather integral to the painting’s expressive power, reflecting the instability and violence at its core.

    Symbolism and Historical Allusion

    Nine Discourses on Commodus” isn't a literal depiction of the events surrounding Commodus’ reign; it’s an allegorical exploration of themes such as tyranny, excess, and decay. The title itself refers to nine distinct “discourses,” or arguments, that explore different facets of Commodus’ character and his downfall. The swirling masses of color can be interpreted as representing the chaos and instability of his rule, while the crimson hues evoke blood and violence. The numerical sequences, often referencing architectural grids and geometric patterns, suggest a sense of order imposed upon chaos—a futile attempt to control an uncontrollable situation. Furthermore, the painting draws parallels between Commodus’ excesses and the anxieties of the 1960s – a period marked by political instability, social unrest, and the threat of nuclear war. The figure of Commodus himself embodies the dangers of unchecked power and the destructive consequences of moral decay. It's important to note that Twombly frequently drew upon classical mythology and literature in his work, imbuing his paintings with layers of historical allusion and symbolic meaning.

    Emotional Resonance and Legacy

    Despite its unsettling subject matter, “Nine Discourses on Commodus” possesses a profound emotional resonance. The painting’s raw energy and visceral intensity evoke a sense of unease and anxiety—a reflection of the turbulent times in which it was created. It's not a comfortable or easily digestible work; it demands engagement, prompting viewers to confront uncomfortable truths about human nature and the fragility of civilization. Initially met with critical derision – largely due to its unconventional style and perceived detachment from the prevailing trends of Pop Art and Minimalism – “Nine Discourses on Commodus” has since been recognized as a pivotal work in the history of postwar painting. It stands as a testament to Twombly’s unique vision and his willingness to challenge conventional artistic norms. Today, it is celebrated for its expressive power, its complex symbolism, and its enduring relevance—a haunting reminder of the dangers of excess and the cyclical nature of history. Reproductions capture only a fraction of the painting's depth; experiencing it in person within the Guggenheim Bilbao is an essential encounter with one of the 20th century’s most enigmatic artists.

    Kunstenaar en museum

    Kunstenaar

    Cy Twombly

    Geboren in Lexington, Verenigde Staten van Amerika

    Edwin Parker Twombly Jr.: Een Unieke Stem in de Kunst

    Cy Twombly, geboren Edwin Parker Twombly Jr., was een uitzonderlijk kunstenaar van de 20e en begin 21e eeuw – een Amerikaanse schilder, beeldhouwer en fotograaf wiens werk zich onderscheidt door zijn onnavolgbare originaliteit. Geboren op 25 april 1928 in Lexington, Virginia, begon zijn artistieke reis met een stevige basis van klassieke opleiding en een levendige nieuwsgierigheid die hem over de hele wereld leidde. Vroege studies onder Pierre Daura aan Washington and Lee University werden gevolgd door invloedrijke ervaringen op het Arts Students League of New York en Black Mountain College, waar hij in contact kwam met belangrijke figuren zoals Robert Rauschenberg, John Cage en Merce Cunningham. Deze ontmoetingen creëerden een omgeving van experimenteren en interdisciplinaire verkenning die zijn artistieke visie diepgaand zou vormen. Echter, een reis in 1952 naar Italië en Noord-Afrika met Rauschenberg – gefinancierd door een beurs van de Virginia Museum of Fine Arts – bleek een ware keerpunt te worden. Ondergedompeld in oude ruïnes, levendige culturen en het gewicht van geschiedenis, ontdekte Twombly een bron van inspiratie die zijn esthetiek decennia lang zou definiëren.

    De Evolutie van een Enigmatische Stijl

    Twombly’s artistieke stijl was niet geboren in een perfecte vorm; hij ontwikkelde zich door middel van een reeks verkennings- en verfijningstrajecten. Zijn vroege werken, zoals de North African Sketchbooks (1953), gaven al hints van zijn unieke combinatie van abstracte vormen en poëtische verwijzingen. Dit waren geen simpele reisdagboeken, maar eerder onderzoeken naar de essentie van een plaats – een distillatie van licht, textuur en herinnering. Doorheen de jaren zestig begon Twombly’s stijl te coalesceren rond een kenmerkende vocabulaire van gekrabbelde lijnen, gestileerde markeringen en fragmentarische woorden op uitgestrekte doeken. Werken zoals de Ferragosto serie (1961) en The Italians (1961) illustreren deze periode – schilderijen die lijken te bestaan tussen kalligrafie en chaos, evocatief zowel oude inschriften als de directheid van graffiti. Hij was niet geïnteresseerd in het nabootsen van de realiteit, maar eerder in het vastleggen van een gevoel, herinnering en de vlucht van de tijd. Deze aanpak daagde conventionele opvattingen over schilderkunst uit, waarbij hij zich afweek van representatie richting een meer subjectieve en emotioneel resonerende vorm van expressie. Cold Stream (1966), met zijn kronkelende lijnen en krachtige tekst, is een krachtig voorbeeld van deze evocatieve stijl.

    Invloeden en Artistieke Afstamming

    Hoewel hij fier was op zijn onafhankelijkheid, werd Twombly’s werk niet in het vacuüm gecreëerd. Hij putte inspiratie uit een diverse reeks bronnen – van de rauwe energie van Jean Dubuffet en Alberto Giacometti tot de poëtische gevoelens van Stéphane Mallarmé, Rainer Maria Rilke en John Keats. Klassieke mythologie en geschiedenis speelden ook een belangrijke rol, waardoor hij een rijke mozaïek van thema’s en symbolen kon verkennen. Zijn schilderijen verwijzen vaak naar oude verhalen, waarbij hij subtiel fragmenten van mythen en legendes combineert. Twombly’s invloed op latere generaties kunstenaars is onmiskenbaar. Hij legde de basis voor schilders als Jean-Michel Basquiat, Anselm Kiefer en Francesco Clemente, die een vergelijkbare geest van experimenteren en emotionele intensiteit omarmden. Zijn bereidheid om traditionele grenzen te doorbreken en nieuwe vormen van expressie te verkennen, vond resonatie bij kunstenaars die op zoek waren naar een manier om de status quo uit te dagen. Hij liet zien dat schilderkunst meer kon zijn dan alleen representatie; het kon een voertuig worden voor het overbrengen van complexe emoties, ideeën en ervaringen.

    Belangrijke Prestaties en Erfgoed

    Doorheen zijn carrière ontving Twombly talloze onderscheidingen, waaronder de Gouden Leeuw award op de Venetiaanse Biënnale in 2001 en de titel Chevalier van de Légion d'Honneur in 2010. Zijn werk wordt vertegenwoordigd in belangrijke museumcollecties wereldwijd, waaronder de Menil Collection in Houston, het Tate Modern in Londen en New York’s Museum of Modern Art. Een bijzonder significante prestatie was zijn opdracht om een plafondtekening te creëren voor het Louvre in Parijs – een getuigenis van zijn internationale erkenning en artistieke status. Three studies from the Temeraire (1998-99), nu in bezit van de Art Gallery of New South Wales, illustreert zijn latere stijl - grote werken die zowel delicaat als krachtig zijn. Twombly stierf op 5 juli 2011 in Rome na een lange strijd met kanker, waardoor een nalatenschap achterbleef die kunstenaars voor generaties te komen zal inspireren. Een plaquette in Santa Maria in Vallicella dient als een blijvende herinnering aan zijn diepe bijdrage aan de wereld van de kunst.

    Het Verdiepen in Twombly’s Wereld

    Twombly's werk is een uitnodiging om na te denken over de complexiteit van menselijke ervaring – om jezelf onderdompeling in de riolen van herinnering, geschiedenis en emotie. Zijn schilderijen zijn niet alleen objecten die men bewondert, maar eerder poorten naar een andere wereld – een wereld waar lijnen dansen, woorden fluisteren en gevoelens vorm krijgen. Of het nu Untitled (Peony Blossom Painting) is met zijn levendige energie of de evocatieve abstractie van Proteus, elk werk biedt een uniek inzicht in de innerlijke wereld van de kunstenaar. Zijn invloed strekt zich uit tot schilderkunst, beeldhouwkunst en fotografie. Om Twombly’s genialiteit echt te waarderen, moet men zichzelf laten meeslepen door de vloeiendheid van zijn lijnen, de rijkdom van zijn kleuren en de diepte van zijn poëtische visie.

    Verken Twombly's kunstwerken op AllPaintingsStore.

    Lees meer over Cy Twombly op Wikipedia.

    Ontdek de collectie van het Louvre, met Twombly’s opdrachtwerk, op AllPaintingsStore: Musée du Louvre.

    Museum

    Guggenheim Museum Bilbao

    Te zien in Bilbao, Spanje

    A Symphony of Titanium and Light: The Guggenheim Museum Bilbao

    De Guggenheim Museum Bilbao is meer dan een kunsttempel; het is een symfonie van architectuur, geschiedenis en transformatie. Gelegen aan de rivier Nervión in de bruisende stad Bilbao, Spanje, is dit museum een bewijs van visionair ontwerp en een krachtig symbool van stedelijke vernieuwing. Ontworpen door de legendarische Frank Gehry, lijkt het gebouw te zijn opgetekend uit de rivier zelf, een organisch ontstaan dat de dynamiek van Bilbao perfect weerspiegelt. De bouw begon in de vroege jaren 90, als onderdeel van een ambitieus plan om de ooit vervallen havenwijk te revitaliseren – een initiatief dat nu bekend staat als het ‘Bilbao Effect’ en de stad voorgoed heeft veranderd.

    Het hart van het museum is ongetwijfeld de collectie. Deze omvat een indrukwekkende verzameling moderne en hedendaagse kunst, met een bijzondere focus op Spaanse en Baskische artiesten. Van iconische werken van Mark Rothko, Andy Warhol en Jeff Koons tot baanbrekende sculpturen en installaties, de tentoonstellingen zijn zorgvuldig samengesteld om een breed spectrum aan stijlen en perspectieven te presenteren. Maar het museum is meer dan alleen een verzameling kunstwerken; het is een levend document van de evolutie van de kunstwereld in de afgelopen eeuw. Een permanente highlight is ‘Wish Tree for Bilbao’, een interactieve installatie van Yoko Ono, waar bezoekers hun hoop en dromen op tags kunnen schrijven en aan een gigantische boom bevestigen – een tastbare representatie van collectieve ambities.

    De Architectonische Pracht: Een Deconstructivistisch Meesterwerk

    Het uiterlijk van het Guggenheim Museum is even indrukwekkend als de kunst die erin wordt tentoongesteld. Frank Gehry heeft een gebouw gecreëerd dat lijkt te zweven, met zijn scherpe lijnen, onregelmatige vormen en glanzende titaniumpanelen. Deze panelen, die in een unieke ‘schub’patroon zijn aangebracht, reflecteren het licht op een manier die de ruimte omringt met een bijna magische gloed. De architectuur is een perfect voorbeeld van de deconstructivistische stijl, waarbij conventionele bouwprincipes worden doorbroken en nieuwe vormen en perspectieven worden verkend. Het gebouw lijkt te dansen in de zon, een dynamisch en levendig kunstwerk op zich.

    De ‘Flower’, het monumentale atrium dat het museum doordrenkt van licht, is een bijzonder belangrijk element. Dit enorme, cirkelvormige ruimte, met zijn glazen dak, fungeert als het centrale verbindingspunt tussen de verschillende tentoonstellingsruimtes. Het is een plek voor contemplatie en ontmoeting, waar bezoekers kunnen reflecteren op de kunstwerken die ze aanschouwen. De architectuur van ‘The Flower’ is niet alleen functioneel; het is ook een statement – een bewijs van Gehry's innovatieve ontwerpfilosofie.

    Een Geschiedenis van Vernieuwing

    De bouw van het Guggenheim Museum was meer dan alleen een architectonisch project; het was een symbolische daad van stedelijke vernieuwing. Bilbao, ooit een stad die worstelde met economische stagnatie en industriële verval, werd in de jaren 90 gedomineerd door de ‘Bilbao Effect’. De komst van het museum trok miljoenen bezoekers aan, stimuleerde de lokale economie en creëerde een nieuwe culturele identiteit. Het gebouw is niet alleen een kunstgalerie; het is een levend bewijs van de kracht van kunst en architectuur om steden te transformeren.

    De geschiedenis van Bilbao zelf is nauw verbonden met de geschiedenis van het Guggenheim Museum. De stad begon als een kleine havenstad in de 13e eeuw, maar kende in de loop der eeuwen periodes van economische neergang en sociale onrust. Na de Tweede Wereldoorlog werd Bilbao geconfronteerd met de uitdagingen van industriële verval en de migratie van de bevolking naar de kust. De beslissing om het Guggenheim Museum te bouwen in de vervallen docklands was een strategische zet, gericht op het aantrekken van toeristen en het stimuleren van economische groei.

    Toekomstperspectief en Unieke Ervaringen

    Het Guggenheim Museum Bilbao is niet alleen een museum; het is een levendige culturele hub die continu evolueert. Regelmatige tentoonstellingen, evenementen en workshops bieden bezoekers een breed scala aan ervaringen. De combinatie van baanbrekende architectuur, diverse kunstcollecties en een dynamische omgeving maakt het Guggenheim Museum Bilbao tot een unieke bestemming voor kunstliefhebbers, architectuurfanaten en iedereen die op zoek is naar inspiratie. Het museum blijft een symbool van innovatie en vernieuwing, en een bewijs van de kracht van kunst om steden te transformeren en de geest te verruimen.

    Lees meer op

    Online beschikbaar

    QR-code die linkt naar de downloadpagina van Nine discourses on Commodus

    originaluniqueart.com/nl/art/download/cy-twombly-nine-discourses-on-commodus-D92K9H-en/

    Bronvermelding voor dit kunstwerk

    MLA
    Twombly, Cy. Nine discourses on Commodus. 1963, Guggenheim Museum Bilbao. https://originaluniqueart.com/nl/art/cy-twombly-nine-discourses-on-commodus-D92K9H-en/
    APA
    Twombly, Cy (1963). Nine discourses on Commodus [Painting]. Guggenheim Museum Bilbao. https://originaluniqueart.com/nl/art/cy-twombly-nine-discourses-on-commodus-D92K9H-en/
    Chicago
    Cy Twombly. Nine discourses on Commodus. 1963. Guggenheim Museum Bilbao. https://originaluniqueart.com/nl/art/cy-twombly-nine-discourses-on-commodus-D92K9H-en/
    Harvard
    Twombly, Cy (1963) Nine discourses on Commodus. Guggenheim Museum Bilbao. Available at: https://originaluniqueart.com/nl/art/cy-twombly-nine-discourses-on-commodus-D92K9H-en/

    Bekijk het van dichtbij

    Nine discourses on Commodus — Cy Twombly

    Kijk eens goed

    Beantwoord de vragen in je eigen woorden. Er zijn hier geen foute antwoorden — alleen antwoorden die je kunt toelichten.

    1. Wat valt u als eerste op, en waarom?
    2. Welke kleuren of vormen bepalen de sfeer — en wat is die sfeer?
    3. In onze catalogus is dit werk geclassificeerd onder: commodus, rome, history. Bent u het hiermee eens? Wat zou u toevoegen of weglaten?
    4. Kijk nog eens naar The Rose (IV) (2008), eerder in deze gids. Noem twee overeenkomsten met dit werk en één verschil.
    5. Abstract Expressionism: Large canvases where the act of painting itself — the drip, the sweep — is the subject. Waar is dat in dit werk te zien?

    Uw reactie

    Schrijf een korte paragraaf over dit kunstwerk aan de hand van de feiten uit de eerdere delen van deze gids en uw bovenstaande antwoorden.

    Kunstquiz

    Nine discourses on Commodus — Cy Twombly

    Hoe goed kent u dit kunstwerk?

    Selecteer één antwoord voor elk van de 5 onderstaande vragen. Elk heeft precies één juist antwoord.

    1. 1. What is the primary subject matter of Cy Twombly’s ‘Nine Discourses on Commodus’?

      • A A portrait of Julius Caesar
      • B The life and death of Roman Emperor Aurelius Commodus
      • C A landscape depicting ancient Rome
    2. 2. In what year was ‘Nine Discourses on Commodus’ created?

      • A 1958
      • B 1963
      • C 1972
    3. 3. Where is ‘Nine Discourses on Commodus’ currently displayed?

      • A The Metropolitan Museum of Art, New York
      • B The Guggenheim Museum Bilbao
      • C The Louvre Museum, Paris
    4. 4. What artistic movement is ‘Nine Discourses on Commodus’ most closely associated with?

      • A Cubism
      • B Abstract Expressionism
      • C Impressionism
    5. 5. What is a defining characteristic of Twombly’s style as seen in ‘Nine Discourses on Commodus’?

      • A Precise geometric forms and meticulous detail
      • B Calligraphic, scribbled lines and gestural marks
      • C Realistic depictions of historical figures

    Mijn score: ____ van de 5

    Antwoordsleutel — voor de docent

    Dit wordt op een nieuwe pagina afgedrukt, waardoor het eenvoudig uit de kopieën weggelaten kan worden.

    1A · 2B · 3B · 4A · 5A